Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. Beynin bu tür hasarları görme kapasitesini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyne gösteren sensörler gibidir. Beynimizde kullandığımız görsel bölümler, görüntüleri ayırt etmek için kullanılır. Hafif bir kasıtlı olmayan düzensizlik görme işlemine engel olabilir. Sonuçta, nöral iletişimin aksaması görüntüleri engelliyor, görme kaybı gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar gören sebep bütün görme alanlarının sansür edilmesine düzenleyebilir. Beyin damarlarının bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması görme alanının kısmen karışık birbirine karışmış neden olabilir. Bu durumda, gözlerin hiçbir önemi olmayan bir kişisel durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu nöral kayıp, görüntüler görsel hatalar ve zorlayıcı nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, hastaların dışındaki tehlikeleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, görmedikleri düşük görüntüleri sadece anlamayabilir kayarlar. Çarpıcı olan ise, beyin bu duruma yapılan zararları sayesinde bir görme alanı kısıtlı durumunda. Özellikle, bir kişi tabaklarını sadece görebike kısmını tüketir. İşte bu en şaşırtıcı örnekleri, Anton Sendromu olarak bir hastalık şeklidir. Beyin hasarına falan tedavi bulunmamakla birlikte, hastanın görüneni doğru inanmak istediği gibi idrak etmesi mümkün değildir. Bu problem, gerçekliği algılama anlayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda oluşan yırtılmalar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve düzenli şekillerin görüntülenmesine neden gelişebilir. O durum, görsel halüsinasyon bir sonucu ve genellikle görme kaybı sonuçlarıyla görünümler. Nöral ağlar dış dünya kayıtsız görüntü güdüsü yetişmediğinde, kendi iç belleklerini kullandığı işler çalışmaya başlar. Sonuç olarak, beyin bozuk katharıs, boşluk, eski hafıza veya tesadüfi yaratılan resimlerle doldurmaya çalışır, hastaya sahte kurgulanmış ortam sunabilir. Gönüllüler bu|bu|n] görünümlerin çoğu zaman yanlış olduğunu fark edebildikleri halde son derece şaşkınlık görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel halüsinasyon gören her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Beyin damar tıkanıklığı sonuçlarında, Parkinson veya ciddi beyin rahatsızlıkları içerir. Charles Bonnet Sendromu, görme alanlarının eksikliğine bağlı ortaya çıkan reaktif beyin yaralanmasının bir örnektir. Görüş alanındaki çekilen şeylerin gerçek olmadığını zihin ve idrak edebilirler. Bu bağlamda, görüntü sorun görüntüleri deneyimleyen bireylerin, psikiyatrik etiketler yerine, uzman nörolojik değerlendirmeleri anlamaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, önemli adımların atılmasını teşvik eder. Hastaların erken kontrol edilmesi, beynin öz kullanılabilir hücrelerini desteklenerek yitirilen işlevleri tekrar edindirmeyi destek olabilir. Başarılı özelleştirilmiş göz geliştirme ve planlı rehabilitasyonlar, hastaların hassas noktalarını daha etkin kullanmalarına yardımcı olur. Sonuçta düzenli fiziksel çalışmalar, hastaların görüşlerini dikkatle fark etmeyi edindirmesini sağlar, düşmelere karşı artabilir. Rehabilitasyon süreci sayesinde, hastalar bir arada bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.